زندگی سوپر استارها همیشه آنگونه که پیش بینی می‌شود به پایان نمی‌رسد. گاهی در اوج به پایان می‌رسند و گاهی به پایان می‌رسند در حالی که از اوج به زمین افتاده اند.

سرنوشت اغلب سوپراستارهای سینما سرنوشتی از نوع دوم است. پایانی غم انگیز، در فاصله ای نجومی‌با اوجی که در آن بودند یا فکر می‌کردند به آن برسند.

«سعید کنگرانی» جوان خوش چهره ی تهرانی که ورودش به سینما با یکی از مهمترین فیلمهای موج نوی سینمای ایران یعنی «رضا موتوری» همراه بود، از همان ابتدا نگاهها را به خود جلب کرد. موفقیتهای او علاوه بر آنکه به هنرمندیش باز می‌گشت به چهره ی زیبا و نگاه معصومانه اش نیز باز می‌گشت.

شاید به همین دلیل بود که علی حاتمی‌هم قصد داشت از او برای ایفای نقشی در فیلم «مادر» استفاده کند که «امین تارخ» آن را جلوی دوربین اجرا کرد.

در دهه ی 50 برخی از او به عنوان «آلن دلون»سینمای ایران هم یاد می‌کردند

  1. دند.

اگر چه بازیگری اش در نقش «سعید» در سریال دائی جان ناپلئون او را به عنوان یک بازیگر حرفه ای مطرح کرد اما در «امتداد شب» بود که او را به شهرت شگرفی رساند.

شهرتی که خیلی هم به نفعش تمام نشد .

از ممنوعیت تصویری در برهه ای از زمان تا مهاجرت ناموفق به آمریکا و بازگشت دوباره به سینمای ایران این بار در دوران سالمندی بدون بازگشت به اوج ….

او سرنوشت تلخ و ناگوارش در سینمای ایران را در مصاحبه ای خواندنی و منحصر به فرد در سال 1395 با مجله «عصر اندیشه» مطرح کرد.

در آن زمان و با خواندن آن مصاحبه ی تکان دهنده در یادداشتی در همین وبسایت «سرزمین هنر» نوشتم که ظاهراً آنچه از هنرمندی کنگرانی باقی مانده است خاطره ای آمیخته با شیطنتهایی است که برخی از فیلمسازان منتسب به جریان مذهبی بدشان نمی‌آید آن را یاداوری کنند!

امروز که خبر درگذشت «سعید کنگرانی» را شنیدم بی اختیار به یاد این جمله ی معروفش در همان مصاحبه افتادم که : سینما من را نابود کرد.

برایش شادی و مغفرت از خداوند بزرگ خواهانم

بازخوانی آخرین مصاحبه ی سعید کنگرانی

نوشته خاموشی سوپر استاری که سینما نابودش کرد اولین بار در سرزمین هنر. پدیدار شد.